ปะการัง

บันทึกนักสำรวจ ที่ 052 “ปะการังเป็นสัตว์ไม่ใช่พืช” ปะการัง เป็นสัตว์ทะเลชนิดหนึ่งที่สามารถ เจริญเติบโตได้ดีในที่ที่มีอุณหภูมิน้ำทะเล 8-27 องศาเซลเซียส มีแสงแดดพอประมาณ น้า ค่อนข้างใส และมีความลึกของน้ำไม่เกินกว่า 50 เมตร  ปะการังส่วนมากอาศัยอยู่ร่วมกันกับ สาหร่ายสีเขียวเซลเดียวที่เรียกว่า Zooxanthellae โดยต่างฝ่ายต่างได้รับประโยชน์ซึ่งกันและกัน (Symbiosis) กล่าวคือ Zooxanthellae จะได้แหล่ง ป้องกันตัวและอาหารจากปะการัง ส่วนปะการัง จะได้สีสันและก๊าซออกซิเจนจากการสังเคราะห์ แสงของ Zooxanthellae ประโยชน์จากสีสันของ Zooxanthellae …

ประกำรังน้ำตื่นที่หมู่เกาะสุรินทร์

บันทึกนักสำรวจ ที่ 051 “ปัจจัยความอุดมสมบูรณ์ของปะการังน้ำตื่นที่หมู่เกาะสุรินทร์” หมู่เกาะสุรินทร์เป็นหมู่เกาะหินแกรนิต เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่โดดเด่นในเรื่องของความสวยงามใต้ทะเล นอกจากนี้อ่าวหลายแห่งมีความลึกจนเป็นสีเขียวเข้มเมื่อมองด้วยตาเปล่า อยู่ทางด้านตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะสุรินทร์เหนือ ณ ที่นั้นมีปะการังแบบน้ำตื้นสวยงาม รวมทั้งมีพวกสาหร่ายทะเล กัลปังหาและปลาชนิดต่างๆ เมื่อมองจากภาพถ่ายจากดาวเทียมไทยโชตเห็นว่าหมู่เกาะสุรินทร์มีสภาพเป็นกาบังคลื่นลมทั้งสองฤดู เนื่องจากเกาะวางตัวอยู่เป็นกลุ่มและมีอ่าวขนาดใหญ่ ทาให้เกิดแนวปะการังริมฝั่งอยู่รอบเกาะสุรินทร์เหนือ เกาะสุรินทร์ใต้ ซึ่งตั้งอยู่ชิดกันคล้ายเกาะแฝด โดยมีพื้นน้ำตื้นๆ กว้างประมาณ 200 เมตร อีกทั้งสภาพแวดล้อมทางสมุทรศาสตร์ของบริเวณหมู่เกาะเหล่านี้เหมาะต่อการพัฒนาของแนวปะการัง คือ น้ำใส อุณหภูมิพอเหมาะ จึงทาให้ที่นี่สมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทย

หมู่บ้านชาวมอแกน

บันทึกนักสำรวจ ที่ 050 “หมู่บ้านชาวมอแกน” ในอดีตหมู่เกาะสุรินทร์ เป็นที่พักพิงชั่วคราวของชาวเล ชนพื้นเมืองที่ร่อนเร่อยู่ในท้องทะเลอันดามัน ตั้งแต่เกาะนิโคบาร์ ในประเทศอินเดีย มายังหมู่เกาะต่างๆ ในประเทศไทย ไปจนถึงเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย ชนกลุ่มนี้เรียกเผ่าพันธุ์ของตัวเองว่า “มอร์แกน” และด้วยความเจริญก้าวหน้าทางการคมนาคมและการสื่อสารของโลก ทำให้ชนชาวเลหลายกลุ่มเริ่มตั้งรกรากประจำอยู่กับที่ และมีวิถีชีวิตเช่นเดียวกับคนเมืองทั่วไป ชาวเล ณ อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์ ก็เช่นกัน เริ่มมีการตั้งรกรากบนหาดต่างๆ ของเกาะสุรินทร์ใต้ แต่ยังไม่เป็นการถาวร ได้สัมผัสและเรียนรู้วัฒนธรรมของชาวเมือง ทั้งชาวไทยและต่างประเทศซึ่งเป็นนักท่องเที่ยว เด็กๆ ชาวเลได้หัดเรียน เขียน …

บันทึกนักสำรวจ ที่ 049 “วัฏจักรของน้ำ”

น้าจะไหลผ่านวัฎจักรน้าอย่างต่อเนื่องไม่มีที่สิ้นสุด เริ่มต้นด้วย “การระเหย” เปลี่ยนสภาพจากของเหลวกลายเป็นไอ การระเหยส่วนใหญ่เกิดขึ้นในมหาสมุทร อันเป็นแหล่งน้ำขนาดใหญ่ที่สุด และเกิดขึ้นในทะเลสาป ลาธาร สระว่ายน้ำ กระทั้งในแก้วน้ำ ในลมหายใจของเราก็มีไอน้ำปนอยู่ด้วยเล็กน้อย ผิวหนังของเราก็มีการระเหยน้ำออกเพื่อคลายร้อน พืชก็เช่นกันที่มีการคายน้ำออกทางรูใบ น้ำที่ระเหยเป็นไอเหล่านี้จะลอยขึ้นสู่บรรยากาศ เมื่ออากาศเย็นลง น้ำเหล่านี้ก็จะก่อตัวเป็นเมฆ จากนั้นก็เป็นละอองน้ำ ก่อนจะตกลงมาเป็นฝนและหิมะ ซึ่งเรียกรวมๆว่า หยาดน้ำฟ้า เมื่อน้ำอยู่บนพื้นแผ่นดิน น้ำจะมีทางไปสองทางก็คือ ซึมลงดิน หรือไม่ก็ไหลไปตามพื้นผิว เมื่อน้ำซึมลงดินก็จะถูกต้นไม้ดูดซึม ซึ่งก็จะกลายเป็นไออีกทีหรือไม่ก็ไหลเข้าสู่ระบบน้ำบาดาล น้ำบาดาลจะขึ้นสู่พื้นผิวทางตาน้ำหรือต้นน้ำบนเขา และไหลลงสู่ที่ราบหรือทะเลสาบ ซึ่งก็จะไปสู่มหาสมุทรในที่สุด ส่วนน้ำบนพื้นผิวก็จะไหลลงสู่ …

บันทึกนักสำรวจ ที่ 048 “เรื่องจริงของน้ำจืด”

รู้ไหมว่า โลกของเรามี “น้ำ” ที่อยู่ในมหาสุมทร ทะเล และอ่าว ซึ่งส่วนใหญ่เป็น “น้ำเค็ม” จำนวน 97% ของน้ำทั้งหมดบนโลก ส่วนน้ำที่เหลืออีกเพียง 3% ทั้งโลกที่เป็น “น้ำจืด” โดยใน 3% ดังกล่าว เมื่อเทียบเป็น 100% ของน้ำจืดทั้งหมดบนโลก พบว่ามีน้ำอยู่บนพื้นโลก แบ่งเป็นน้ำใต้ดิน 30.1% เป็นธารน้ำแข็ง ภูเขาน้ำแข็ง 68.7% ในแม่น้ำ ลำธาร 0.3% …

บันทึกนักสำรวจ ที่ 047 “หมู่เกาะสุรินทร์”

อุทยานแห่งชาติ หมู่เกาะสุรินทร์ ตั้งอยู่ในพื้นที่ ตำบลเกาะพระทอง อำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา หมู่เกาะสุรินทร์ เป็นหมู่เกาะที่ตั้งอยู่ในทะเลอันดามันและอยู่ติดชายแดนประเทศพม่า ห่างจากชายฝั่งทะเลบริเวณท่าเรือคุระบุรี ประมาณ 60 กิโลเมตร ทางทิศตะวันตก มีเนื้อที่ประมาณ 135 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 4 เท่าของสนามบินสุวรรณภูมิ หรือ 21,100 สนามฟุตบอลขนาดมาตรฐาน เป็นพื้นที่เกาะร้อยละ 24 ที่เหลือเป็นทะเล ประกอบด้วย 5 เกาะ คือ เกาะสุรินทร์เหนือ …

บันทึกนักสำรวจ ที่ 046 “จังหวัดพังงา”

ลักษณะภูมิประเทศทั่วไปของจังหวัดพังงาเป็นภูเขาสลับซับซ้อนทอดตัวเป็นแนวยาวจากทิศเหนือไปทางทิศใต้ ป่าไม้มีหลากหลายชนิดมากตั้งแต่ป่าดิบเขา ที่อยู่บนที่สูง จนกระทั้งถึงป่าชายเลนที่อยู่ติดชายฝั่งทะเล โดยจ.พังงานั้น มีพื้นที่ราบอยู่ทางด้านตะวันออกแล้วค่อยลาดลงสู่ที่ราบชายฝั่งทะเลและทะเลอันดามันด้านทิศตะวันตก ครอบคลุมเกาะน้อยใหญ่ที่กระจายอยู่มากกว่า 105 เกาะ เช่น เกาะยาว หมู่เกาะสิมิลัน และ หมู่เกาะสุรินทร์ เป็นต้น

บันทึกนักสำรวจ ที่ 045 “หลักฐานบนภาพถ่ายจากดาวเทียม”

บริเวณด้านใต้ของเขาสามร้อยยอดมีภูมิประเทศเป็นที่ราบรูปครึ่งวงกลมเว้าเข้าไปในสันทราย เป็นหลักฐานแสดงว่าน้ำทะเลได้กัดเซาะเข้าไปในแผ่นดินอีกครั้งหนึ่ง ต่อมามีการลดระดับของน้ำทะเลและแนวชายฝั่งทะเลถอยร่นมาอยู่ในตำแหน่งปัจจุบัน มีการเกิดแนวสันทรายเป็นระยะๆ แสดงให้เห็นการถอยร่นของชายฝั่งทะเลเป็นช่วง

บันทึกนักสำรวจ ที่ 044 “เขาสามร้อยยอด”

เขาสามร้อยยอดเกิดจากการสะสมตัวของตะกอนคาร์บอเนตในทะเลน้ำตื้นตามไหล่ทวีป เมื่อประมาณ 295 -250 ล้านปีที่ผ่านมา หลังจากนั้นเขาสามร้อยยอดได้ยกตัวขึ้นเหนือระดับน้ำทะเล เนื่องจากการเคลื่อนที่ของเปลือกโลก เมื่อ 220 ล้านปีที่ผ่านมา จากนั้นเมื่อ 55-30 ล้านปีที่ผ่านมา เขาสามร้อยได้ถูกยกตัวขึ้นอีกครั้งเป็นแนวเทือกเขาหินปูน และหมู่เกาะหินปูนที่ตั้งเรียงรายใกล้ชายฝั่งทะเล พร้อมทั้งเกิดการคดโค้งของชั้นหิน รอยแยก รอยแตก ตามชั้นหินโดยทั่วไป ต่อมาการกัดกร่อนของน้ำฝนและน้ำใต้ดินส่งผลให้เทือกเขาหินปูนผุกร่อนจนมีลักษณะเป็นหน้าผาสูงชันหยักแหลมที่งดงาม หลายแห่งยุบตัวเป็นถ้ำหรือปล่องหุบเหวลึกดังเช่นปัจจุบัน เขาสามร้อยยอด เป็นเทือกเขาหินปูนเป็นทิวยาวในแนวเหนือ-ใต้ ตามแนวชายฝั่งทะเลประมาณ 20 กิโลเมตร ในภาพจากดาวเทียมไทยโชตจะเห็นภูมิประเทศที่เป็นภูเขาล้อมรอบด้วยที่ราบที่เกิดจากการทับถมของตะกอนจากน้ำทะเลในอดีต ในภาพจากดาวเทียมไทยโชต นอกจากแสดงธรณีสัณฐานคาสต์หรือภูเขาหินปูนที่ชัดเจนแล้ว ยังสามารถใช้ศึกษาธรณีสัณฐานและวิวัฒนาการบริเวณชายฝั่งทะเลได้เป็นอย่างดีอีกด้วย …